Dolcenera
Fabrizio De André
- A
- B7
- Bm
- C#m4
- Em
- F#
- F#7
- G
- G#
Continúa después del anuncio
Tono:
Bm Amìala ch'a l'aria cum'a l'è cum'a l'è Amìala ch'a l'ariach'a l'è le ch'a l'è le Amìala ch'a l'aria cum'a l'è cum'a l'è Amìala ch'a l'ariach'a l'è le ch'a l'è le (verse 1)Em nera che porta via che porta via laBm viaF#7 nera che non si vedeva da una vita interaBm così dolceneraEm nera che picchia forte che buttaBm giù le porteF#7 nu l'è l'aegua ch'à fà baggiàBm imbaggià imbaggiàEm nera di malasorte che ammazza eBm passa oltreF#7 nera come la sfortuna che si fa la tanaBm dove non c'è lunaEm nera di falde amare che passano leBm bareF#7 atru da stramuaBm a nu n'à a nu n'à (rit. 1)F# ma la moglie di Anselmo non lo deveBm sapereContinúa después del anuncioF# che è venuta per meBm è arrivata da un'oraEm F# e l'amore ha l'amore come soloBm argomentoF# e il tumulto del cielo ha sbagliatoBm momento( F#7 Bm F#7 Bm F# Bm F# Bm ) (verse 1) acqua che non si aspetta altro che benedetta acqua che porta male sale dalle scale sale senza sale acqua che spacca il monte che affonda terra e ponte nu l'è l'aegua de 'na ramma 'n calabà 'n calabà (rit. 1) ma la moglie di Anselmo sta sognando del mare quando ingorga gli anfratti si ritira e risale e il lenzuolo si gonfia sul cavo dell'onda e la lotta si fa scivolosa e profonda( F# Bm B7 Em Bm C#m F# Bm B7Em Bm F# )Bm Amìala ch'a l'aria cum'a l'è cum'a l'è Amìala ch'a l'ariach'a l'è le ch'a l'è le (verse 1) acqua di spilli fitti dal cielo e dai soffitti acqua per fotografie per cercare i complici da maledire acqua che stringe i fianchi tonnara di passanti atru da camalla a nu n'à a nu n'à (rit. 1) oltre il muro dei vetri si risveglia la vita che si prende per mano a battaglia finita come fa questo amore che dall'ansia di perdersi ha avuto in un giorno la certezza di aversi( F#7 Bm F#7 Bm F# Bm F# Bm ) (verse 1) acqua che ha fatto sera che adesso si ritira bassa sfila tra la gente come un'innocente che non c'entra niente fredda come un dolore Dolcenera senza cuore atru da camalla a nu n'à a nu n'à (rit. 1) e la moglie di Anselmo sente l'acqua che scende dai vestiti incollati da ogni gelo di pelle nel suo tram scollegato da ogni distanza nel bel mezzo del tempo che adesso le avanza così fu quell'amore dal mancato finale così splendido e vero da potervi ingannare( A G# G F# Bm F# Bm B7 EmBm C#m F# Bm F# Bm B7 Em Bm F# )Bm Amìala ch'a l'aria cum'a l'è cum'a l'è Amìala ch'a l'ariach'a l'è le ch'a l'è le Amìala ch'a l'aria cum'a l'è cum'a l'è Amìala ch'a l'ariach'a l'è le ch'a l'è le