Μεγάλος είν' ηρωισμός
κανείς να αποφασίσει
τον κόσμο να απαρνηθεί
ίνα Χριστόν κερδίσει

Πόσοι, αλήθεια, έθαψαν
τα νιάτα μες το ράσο
με δάκρυα και προσευχάς
το βίο να περάσουν
Και πόσοι άφησαν γονείς
αδέλφια και γειτόνους

ν' ακολουθήσουν τον Χριστό
με στεναγμούς και πόνους
Είναι σταυρός ασήκωτος
το ράσο να φορέσεις
και πάντα ν'αγωνίζεσαι
στον Κύριο ν'αρέσεις

Ο μοναχός δε γίνεται
μονάχα από το ράσο
αν δεν τηρήσει αλλαγή
στον άνθρωπο τον έσω
Είναι σταυρός βαρύτατος
μα είναι φεγγοβόλος

και όποιος τον επωμιστεί
θέλει να λάμψει όλος
Χαρά σ'εκείνην την ψυχή
όπου θ' αποφασίσει
τον κόσμο να απαρνηθεί
ίνα Χριστόν κερδίσει