Te recuerdo
Todavía
Con la cara
Desvelada
La ternura
En la sonrisa
Y el verano
En tu
Espalda
Era
Casi
De mañana
Me dijiste
Hasta
Luego
Te marchaste
Lentamente
Convirtiéndote
En recuerdo
Mis manos
No pueden
Olvidarte
Mis ojos
Extrañan
Tu mirada
Y tu
Piel
De azúcar
En mis manos
Se vuelve
Salada
Es inevitable
La nostalgia
Me duelen
Los días
A tu lado
Y no
Me resigno
A perderte
De brazos
Cruzados
Todo
El tiempo
Transcurrido
Me lastima
Íntimamente
Y pensar
En tu
Regreso
Me resulta
Insuficiente
Para mi
No hay
Nada
Eterno
Y quieres
Ver
Estar
Contigo
Nada
Más
Que por
Salvarme
Y creer
Que sigo
Vivo
Mis manos
No pueden
Olvidarte
Mis ojos
Extrañan
Tu mirada
Y tu
Piel
De azúcar
En mis manos
Se vuelve
Salada
Es inevitable
La nostalgia
Me duelen
Los días
A tu lado
Y no
Me resigno
A perderte
De brazos
Cruzados