Seirehun urte inguru
Kosta aldean zen gertatu
Itsasgizon zahar batek
Behintzat hala zidan kontatu
Enbat itzelak Gaztelugatxen
Untzi eder bat zuen hondatzen
Euskaldunontzat barruan
Altxor haundiak ei zekartzan
Igaz udako goiz batez
Eguzkiaren lehen printzez
Jo nuen itsas barrena
Bihotza dardara eginez
Murgildu nintzen ur gardenetan
Arakatu ongi hare-haitzetan
Han zegoen tinkaturik
Goroldioak estalirik
Indar guztioz bultzatzen
Altxor kutxa zabaldu nuen
Atzera egin ninduen
Uhin haundia altxatu zen
Inor ez zapaltzeko gogoa
Zapalduak ez izatekoa
Hau da gure urguilua
Altxor guztien iturria
Eta hau hola ez bazan
Sar nazatela kalabazan
Ipui txit barregarriak
Kontatu nizkizuen plazan
Hace unos seiscientos años
Ocurrió en la costa
Un viejo marinero
Me lo contó así al menos
Algunas sombras en Gaztelugatxe
Destruían un hermoso barco
En el interior de los vascos
Grandes tesoros traían
En una mañana de verano
Con el primer rayo de Sol
Me adentré en el mar
Siguiendo una corazonada
Me sumergí en las aguas cristalinas
Exploré bien las rocas de arena
Allí estaba encallado
Escondido debajo del musgo
Con todas mis fuerzas empujé
Y abrí el cofre del tesoro
Se levantó una gran onda
Que me empujo hacia atrás
La voluntad de no aplastar a nadie
La de no ser aplastados
Este es nuestro orgullo
La fuente de todos los tesoros
Y si no fuera así
Que me metan en la calabaza
Cuentos cortos y emocionantes
Te conté en la plaza