Jeżeli profanuję nazbyt szorstką dłonią
Świątynie twojej dloni
Grzech to jest olbrzymi
Zgładzi go czule para warg
Które się płonią z poczucia winy
Jak dwaj nieśmiali pielgrzymi

Oh, niech tych ust, ustami dotknę - spragnionymi
Gdy wiary z nich zaczerpnę
Już mnie w raj przywiodły
Pierwszy krok musi zrobić grzesznik, a nie święty
Nie, nie ruszaj się więc, zanim krok nie postąpisz
Niech ust twoich dotknięciem
Z moich ust grzech zdejmie

Lecz teraz mam na ustach grzech
Z twoich ust zdjęty
Ah, a ja Ci rozgrzeszenia również nie poskąpie
Oddaj mi grzech z powrotem (ahh)