Askatu ezazu ilea

Déjame libre el cabello, quiere volar Askatu ezazu ilea, hegan nahi duela egin Y en la cima, te he construido una casa para que estés cerca Eta gailurraren gainean, eraiki dizut etxe bat nitaz egoteko hurbil Los creadores de sonrisas no han estado aquí Irribarren sortzaileak ez dira egon hemendik Pero después de ver, dile que mi puerta aún no se ha cerrado Baina ikusteko ostean, esaiezu nire atea oraindik ez dela itxi Romperemos la cerca que hay para ver nuestra lengua Apurtuko dugu dagoen hesia horrela ikusteko gure mihia

Lo que nos une y es libre, sonríe y llora Elkartzen gaituena eta askea dena irrifar eta negar egiten duena No será mi voz, la que cambiará Ez da izango nire ahotsa, aldatuko duena Pero sí una canción amarga, que hacen los buitres y los murciélagos Baina bai kantu mingotsa, putreak eta beleak egiten dituztenak Las lágrimas de mis versos, tienen un nombre: Euskera Nire bertsoen malkoak, euskara dute izena Y las fuerzas de la marea han hecho latir los corazones cercanos Eta itsasgoraren indarrak eragin dute taupadak gertukoen bihotzetan