Neska politte dago
Laukizko herrien
Zortzi nobio ein deittuz
Urte bi ttíerdien
Ez ibil bazan beti
Fineza garbien
Zortzigarrena deuko
Inozko larrien
Lehelengo nobioa
Ei zan kuberue
Mutil galanta baina
Bekoki pardue
Hagaz hartu banendun
Neure (i) estadue
Orain egongo nintzen
Ondo ezkondue
Bigarren nobioa
Zan zapatarie
Koxoa ixen ezpalitz
Konsolagarrie
Neupere banittuzen
Orrotza ta harie
Baina (i) enendun gure
Nik zapatarie
Hirugarren nobioa
Dogu alargune
Baztar askon jaubie
Erederu jaune
Euki ezpazittuzen
Etze bete ume
Egie da zeozer
Egingo gendune
Laugarren nobioak
Falta deu andrie
Alargune da eta
Errentadorie
Gizon galanta da ta
Diruen jaubie
Alargun aberatsak
Neu gure naudie
Bosgarren nobioa
Dogu (i) Eusebio
Egunen pezeta bi
Deukoz diario
Berau ixengo neuke
Inor baino hobago
Berak gure banendu
Ni konforme nago
Hay una chica bonita
En el pueblo de Laukiz
Ha hecho ocho novios
En dos años y medio
Aunque no siempre anduvo
De las mejores maneras
El octavo lo tiene
En estado grave
El primer novio
Era un cubero
Un chico elegante pero
Un poco tonto
Si con él hubiera cogido
Yo mi estado de casada
Ahora estaría
Bien casada
El segundo novio
Era un zapatero
Hubiera sido un consuelo
Si no huviera sido cojo
Yo también tenía
Aguja e hilo
Pero no quería
Yo un zapatero
El tercer novio
Es viudo
Dueño de muchas tierras
Y un señor heredero
Si no hubiera tenido
La casa llena de hijos
Cierto es
Que algo hubiéramos hecho
Al cuarto novio
Le faltaba la mujer
Es viudo
Y arrendador
Es un hombre elegante
Dueño de dinero
Los viudos ricos
Me quieren a mi
El quinto novio
Es eusebio
Tiene diariamente
Dos pesetas cada día
Él sería mejor
Que nadie para mi
Si él me quisiera
Yo estoy conforme