Wraz z tysiącem innych statków wypłynęłaś w niewiadomym Ci kierunku
Wiatr pchną twe marzenia w wielki żagiel zapomnienia
Byłaś ciągle zagubiona w rozpędzonym szarym świecie
Teraz płyniesz swoim statkiem oszukując czas i życie
I oddalasz się powoli w zapomnieniu gubiąc życie
Aah

I posyłasz ciche prośby na niewinnych płatkach róży
No i czekasz na odpowiedź, która nigdy nie nadchodzi
Więc porzucasz swe marzenia tak jak zbędny życia balast
Płynąc dalej swoim statkiem oszukując czas i życie
I oddalasz się powoli w zapomnieniu gubiąc życie