Droga, którą idę, jest jak pierwszy własny wiersz
Uczę się dopiero widzieć, świat jaki jest
Uczę się dopiero świata, jaki jest

Droga, którą idę biegnie śladem ludzkich spraw
Szukam swego czasu, jasnych słów, prostych prawd
Szukam swego czasu, jasnych słów i prawd

Już tyle słońc wzeszło tylko jeden raz
Już z tylu stron zapłonęły ognie gwiazd
Już tyle miejsc zapomnienia pokrył kurz
Wiem co to jest, lecz się nie zatrzymam już

Droga, którą idę, czasem błądzi w pełni dnia
Kocham, pragnę, tracę, chwytam dzień póki trwa
Kocham, pragnę, tracę, chwytam dzień gdy trwa

Już tyle słońc wzeszło tylko jeden raz
Już z tylu stron zapłonęły ognie gwiazd
Już tyle miejsc zapomnienia pokrył kurz
Wiem co to jest, lecz się nie zatrzymam już

Droga, którą idę, nie wybiera łatwych tras
W czasie, który minie, odbić chce własny ślad
W czasie, który minie, swój odbije ślad