Que bonic és sentir la teva veu
Encara que sigui per dir adeu
Quan es fa fosc i tothom torna a casa seu
Que bonic és quan dius el meu nom
Ni ràpid ni lent ni no sé com
Però tan diferent de com me'l diu tothom
I que bonic és tot el que m'expliques
Del que vas fent per aquí
De com ocupes els teus dies
O sobre aquelles tonteries
Que ens fan riure a tu i a mi
Que bonic és dir-te fins demà
Sense deixar-te de mirar
Fins que no aconseguim deixar-nos anar la mà
I que bonic és quan dius bona nit
Agafant-me encara d'un dit
Pensant en tot el que pensem que no ens hem dit
I que boniques que són les històries
Dels dies dolents i els bons
I quan arribo a casa hi penso
I sense voler ja començo
A convertir-les en cançons
Qué bonito es oír tu voz
Aunque sea por decir adiós
Cuando oscurece y todo el mundo vuelve a su casa
Qué bonito es cuando dices mi nombre
Ni rápido ni lento ni no sé cómo
Pero tan diferente a cómo me lo dice todo el mundo
Y qué bonito es todo lo que me cuentas
De lo que vas haciendo por aquí
De cómo ocupas tus días
O sobre aquellas tonterías
Que nos hacen reír a ti ya mí
Qué bonito es decirte hasta mañana
Sin dejarte de mirar
Hasta que no conseguimos soltarnos la mano
Y qué bonito es cuando dices buenas noches
Tomándome aún de un dedo
Pensando en todo lo que pensamos que no nos hemos dicho
Y qué bonitas son las historias
De los malos días y los buenos
Y cuando llego a casa pienso en ello
Y sin querer ya empiezo
A convertirlas en canciones